Ostatni wyjazd w 2009 roku można zaliczyć do udanych. Zainteresowanie, zważywszy na nie najlepsze wyniki drużyny, było nadspodziewanie duże. Chętnych było sporo, do tego stopnia, że na kilka dni przed wyjazdem uprosiliśmy władze klubu z Piotrkowa o dodatkowe miejsca na hali. W sumie na naszym sektorze pojawiły się 92 osoby! Tym samym Piotrków stał się kolejnym miastem, w którym pobiliśmy nasz kibicowski rekord.
Pod halą zaparkował 50-osobowy autokar, 20-osobowy bus i kilka samochodów (w tym silna grupa, występująca pod roboczą nazwą "FC Warszawa").
Jak płockim warszawiakom jechało się do Piotrkowa nie wiemy, ale w autokarze i w busie atmosfera była iście "świąteczna". Nie śpiewaliśmy co prawda kolęd, a kibicowskie piosenki. Nie dzieliliśmy się też opłatkiem, a "asortymentem". Ale było wesoło - tak jak w udane święta.
Niektórzy mają niestety problem z samokontrolą. Specjalnie dla nich dedykujemy słowa polskiego supermena: Alkohol trucizną!

Mecz? Mecz jaki był, każdy widział. Grę naszych pupili przemilczmy. Skupmy się na tym, co było na trybunach. Na początek przygotowaliśmy flagi na kijach i konfetti. Wywiesiliśmy też małą wyjazdową flagę. Gospodarze bez oprawy wystawili młyn ok. 30-40 osobowy. W pierwszej połowie do naszego dopingu nie można mieć większych zastrzeżeń. Po zmianie stron, przy mizernej postawie zawodników Wisły nasz doping niestety siadł. Pod koniec było już bardzo słabo.
Swoje zrobił też "znany i lubiany"... Dj Ucho. Tak tak, ten sam, który "umilał" nam życie podczas niektórych meczów w Lidze Mistrzów w Łącku czy paru spotkaniach w Blaszaku.
Ucho nadawał niemal non stop, komentował każdą akcję, skutecznie zagłuszając wszystko i wszystkich, przeszkadzając w normalnym dopingu. Nasze prośby o ciszę (czytaj: Zamknij się! Zamknij się!) nie pomagały...

W przerwie meczu podziwiamy prezenty, jakie część z nas dostała od piotrkowskiego Mikołaja. Jedni mierzyli damski strój do fitness, inni grali w badmintona na trybunach.
Po ostatnim gwizdku piotrkowianie podchodzą pod nasz sektor żeby przybić piątki.
Wracamy w złych humorach. Na szczęście pocieszaczy było pod dostatkiem.
Podsumowując - cieszy fakt, że pomimo tego, że drużyna w ostatnim czasie nas nie rozpieszcza, kibice nadal licznie reprezentują jedyne właściwe barwy. Ostatni wyjazd roku zapisujemy na plus. Oby wszystkie w Nowym Roku były równie udane.
DO SIEGO ROKU!