Przyjeżdżamy na halę na dwie godziny przed meczem. W kolejce do kasy stoi około 50 osób. Biletów w kasie - 20. Sporo osób musiało więc obejść się smakiem i wrócić do domu... Czekamy na nową halę, bo stary, wysłużony Blaszak nie jest już w stanie pomieścić wszystkich miłośników szczypiorniaka. Bo ich, całe szczęście, systematycznie przybywa!
Sektor B wypełniony po brzegi, dużo osób w jedynych właściwych barwach. Zanotowano tylko jeden negatywny egzemplarz - pan ubrany na żółto... Wstyd, proszę pana! Wstyd!

Oprócz tradycyjnych czterech flag, przygotowaliśmy oprawę, złożoną z transów o wymiarach 1x1 metr, pomiędzy którymi powiewało 20 flag na kijach. Z efektu jesteśmy zadowoleni. Wyglądało całkiem sympatycznie, a przy okazji udało się uruchomić kilka głów (pytania typu: dlaczego na jednym transparencie było to, a na innym tamto?). Myślenie nie boli - warto pomyśleć.

Dopingowaliśmy przez cały mecz, od początku do końca. Zawodnicy grali koncertowo, co z pewnością pomagało przy zachęcaniu do dopingowania całej hali. Efety były pozytywne - wielokrotnie wszyscy wstawali z miejsc i razem z młynem głośno dopingowali Wisełkę.
Wart odnotowania jest też fakt, że po "x" latach przerwy, powróciła do hali Chemika zwrotka pewnej piosenki, w której ostatnimi czasy śpiewało się tylko refren.

Wspomnieć należy też o swoistej "inicjacji" nowego młynowego, który zadebiutował w nowej dla siebie roli w drugiej połowie. Jak na pierwszy raz wyszło bardzo fajnie, gratulujemy!
Na hali zjawiło się ok. 20-25 osób z Kwidzynia. Większość w klubowych barwach, mieli 4 bębny i - niestety - kilka trąbek. Gardeł używali do wydawania tylko bardzo krótkich komunikatów: "MMTS" oraz "Pajace".
W następną sobotę jedziemy do Głogowa! A kto nie jedzie, ten...