Miło nam poinformować, że w meczu ze Śląskiem Wisła Płock zyskała kolejnego kibica. Dla pana, który przyszedł przed meczem na środkowy sektor w koszulce z napisem "Oliver Jensen" na plecach -  szacunek! Dodać należy, że ten pan nie ograniczył się do biernego asystowania w młynie. On naprawdę próbował śpiewać razem z nami!

Czy to właśnie postać wspomnianego wyżej pana, czy może osoba takiego drugiego, siedzącego na trybunie vipów, ściągnęła do Blaszak Areny niemal komplet widzów, nie wiadomo. W każdym razie ci którzy przyszli, zobaczyli fajny mecz.
Jeśli chodzi o nasz doping, to było całkiem przyzwoicie. Nie zaprezentowaliśmy co prawda żadnej oprawy (wywiesiliśmy jedynie cztery flagi), ale próbowaliśmy nadrabiać aktywnością gardłową. Momentami było naprawdę nieźle, choć oczywiście mogło być lepiej.

W pierwszej połowie zostaliśmy poddani małej próbie - przez dobrych siedem, osiem minut śpiewaliśmy jedną i tą samą piosenkę. Szkoda, że ilość decybeli zmniejszała się z minuty na minutę.
W drugiej połowie pośpiewaliśmy m.in. "HSV" na dwie strony młyna. Pojawił się też, próbowany dotychczas tylko raz, akcent z innej części Hamburga - piosenka pod roboczym tytułem "Sankt Pauli". Wychodzi coraz lepiej, ale warto w tym miejscu przypomnieć powiedzonko: "kto się ściga, ten ..."

Garść podziękowań:
Panu z napisem "Oliver Jensen" na plecach - za to, że pokazał, jak odchodzić z klasą

Panu ochroniarzowi z końcówki spotkania - za to, że (cytując klasyka) "zatańczył bredgensa - taniec na głowie jak ktoś nie wie"