Mimo że środek tygodnia, że praca, że szkoła, do Olsztyna wybraliśmy się całkiem sporą - jak na nasze możliwości - grupką. Do busa weszły ostatecznie 32 osoby, a oprócz tego do stolicy Warmińsko-Mazurskiego zawitało jeszcze kilka aut na płockich blachach. W sumie na sektorze zameldowaliśmy się w 58 osób.
Autokar trafił nam się wyjątkowo wygodny. Szczególnie z tyłu miejsca było sporo, a siedzenia praktycznie lotnicze. Nic dziwnego, że parę osób wymyśliło sobie, że tym samym pojazdem pojedzie do Islandii na mecz z Haukarem. Zapomnieli chyba, że busem przez wielką wodę może być ciężko. Cztery osoby z tyłu autokaru czuły się więc jak w samolocie, a kilku innych kibiców jak na statku. To by tłumaczyło fakt, że mieli objawy choroby morskiej...
Na halę wchodzimy z czterema flagami na kijach i rozpoczynamy doping. Olsztyński magik („czarujemy piłeczkę, czarujemy!”), oficjalnie pełniący funkcję spikera, chyba nie był zachwycony naszą obecnością.
Ze śpiewaniem z naszej strony, zwłaszcza w pierwszej połowie, było średnio, a chwilami nawet żenująco słabo. Ilość nie przełożyła się na jakość, z pewnością mogło i powinno (!) być z o wiele głośniej w naszym sektorze. Chociaż i tak na tle monotonnego, jednostajnego „Warmia, Warmia” prezentowaliśmy się dobrze. Ładowaliśmy się zwłaszcza po kapitalnych interwencjach Marcina Wicharego w bramce (świetne zawody) i zabójczych kontrach Gadżeta. Parę razy pozdrowiliśmy też trenera gospodarzy, Krzysztofa Kisiela.
Po meczu przykra niespodzianka. Jeden z nas dostał mandat za „używanie słów nieprzyzwoitych oraz spożywanie alkoholu w miejscu publicznym”. Rozważania czy prywatny samochód jest miejscem publicznym, zostawiamy innym.
Wracamy do Płocka w dobrym tempie (choć raz daliśmy się wyprzedzić „elce”...). W autokarze wyjątkowo spokojnie. Ożywiamy się dopiero na kilkanaście kilometrów przed Płockiem, a na mecie meldujemy się już parę minut po 23:00.
Teraz miesięczna przerwa wyjazdowa – dobry czas na uzbieranie pieniążków na to, co nas czeka 11 listopada. Oby do tego czasu parę osób odpowiedziało sobie na pytanie: „Po co jadę na mecz?”

58 kibiców Wisły w Olsztynie (fot. travelandspolem.pl)