Oficjalnie 244 osoby na wyjeździe do Kielc to wynik bardzo dobry. Dość powiedzieć, że na mecz polskiej ekstraklasy piłkarzy ręcznych w ostatnim dziesięcioleciu (a możliwe, że nigdy) liczniej nie pojechała żadna ekipa!
Oprócz kilkudziesięciu prywatnych samochodów, do stolicy Świętokrzyskiego wybrały się trzy autokary. Było sporo nowych wyjazdowiczów, dlatego w drodze konieczna była, najogólniej mówiąc, "integracja".
Około 17:30 byliśmy już jakieś 50 kilometrów przed Kielcami. Wkrótce mieliśmy się zatrzymać na kolejny, tym razem trochę dłuższy postój. Wydawało się, że czasu mamy mnóstwo.

Dwa autokary jechały spokojnie, podczas gdy trzeci natrafił na sporą przeszkodę w postaci niebieskiego, okratowanego samochodu z kolorowymi światełkami na dachu. Przeszkoda pojawiła się nagle, wyjechała z parkingu prosto pod koła rozpędzonego autokaru. Na szczęście z naprzeciwka nic nie jechało i kierowca busa zdołał zjechać na lewy pas. Inaczej staranowalibyśmy panów z niebieskiego pojazdu, jak pociąg Śp. kierowcę rajdowego kilka lat temu... Ale zderzenia uniknąć się nie udało. Efekt? Brak bocznej szyby i dość mocne wgniecenie całego boku (mowa o niebieskim aucie). Autokar wyszedł z opresji prawie bez szwanku. Kierowcę niebieskiego auta i jego kolegów w czarnych strojach dość długo musieliśmy uspokajać, pocieszać. Niektórzy nawet dobrze radzili: "Tu się wyklepie i na otomoto pójdzie jako niebity". Inni podpowiadali prościej: "szpachla, szpachla, szpachla". Żarty żartami, ale 50 osób przez blisko półtorej godziny czekało w lesie gdzieś między Radomiem a Kielcami na przyjazd pani prokurator (takie podobno są procedury). Była dokładnie 19:07, kiedy autokar wreszcie ruszył. Do celu, czyli hali przy ulicy Bocznej w Kielcach dotarł o 20:03. Na szczęście mecz się jeszcze nie zaczął...

fot. vivetargi.pl

W hali byli już pozostali kibice, więc rozpoczęliśmy przygotowania. Przed pierwszym gwizdkiem zaprezentowaliśmy kartoniadę w biało-czerwonych barwach, czym chcieliśmy uczcić Dzień Niepodległości kraju. Jednocześnie rozpoczęliśmy śpiewanie Mazurka Dąbrowskiego. Do śpiewania podłączyła się widownia gospodarzy, w bezruchu stanęli też piłkarze, już gotowi do rozpoczęcia gry.

fot. Echo Dnia

Na tym solidarność pomiędzy fanami obu ekip się zakończyła. Podczas meczu wielokrotnie dochodziło do wymiany uprzejmości między nami a miejscowymi.

W naszym kierunku poleciały nie tylko słowa, ale też jakieś przedmioty. Staraliśmy się jednak skupić na dopingu Nafciarzy, którzy niestety nie grali tego dnia dobrze.
Raz dopingowaliśmy lepiej, raz gorzej. Ciężko oceniać, ale chyba dość często udawało nam się przebić przez ścianę trąbek i bębnów znacznie liczniejszych fanów Iskry/Vive.
W drugiej połowie prezentujemy niebiesko-biało-niebieską sektorówkę, pojawia się też flaga Gdziekolwiek Zmierzamy. Również u gospodarzy dostrzegamy akcent w naszych barwach. Żartownisie z Kielc przygotowali parodię naszej flagi, która przez dobrych kilka minut wisiała za jedną z bramek. Podobało nam się. Jednocześnie trochę żałujemy, że w maju tego roku nie zamieniliśmy literki "M" na literkę "P" na fladze "Duma Kielc". A był taki pomysł...
Po meczu, mimo wszystko, dziękujemy naszym zawodnikom za grę. Wracamy do Płocka już bez większych przygód. Na miejscu meldujemy się ok. 3:30. Szczególne podziękowania należą się kierowcy autokaru, który zachował zimną krew podczas opisywanej wyżej sytuacji z drogi do Kielc. Gdyby nie on, pewnie wylądowalibyśmy w rowie... DZIĘKUJEMY!

A teraz wszyscy na Gdańsk! Dla nas, kibiców, to prawdziwy test! Każdego, komu zależy na dobru Wisły, zapraszamy na sektor B. Pomagamy, bez względu na wszystko!