- Europejskie drużyny piłki ręcznej są budowane na graczach w układzie 3-poziomowym. Każdy poziom ma oczywiście inną wysokość kontraktów. Polityka transferowa profesjonalnych klubów to nieustanny taniec z gwiazdami, najsłabsze ogniwa są sukcesywnie eliminowane z zespołu (oczywiście z respektem dla zawartych kontraktów). - dowodzi na swoim blogu Andrzej Miszczyński. Zapraszamy do lektury nowego wpisu pt. "Droga do Europy - wizja, strategia, pieniądze".

DROGA DO EUROPY - WIZJA, STRATEGIA, PIENIĄDZE Polska wersja

Ostatnio dużo się mówi o pieniądzach wydanych przez Wisłę na piłkę ręczną. Czy cena jaką płaci Wisła, aby zagościć na stałe na europejskich salonach jest duża? Dla jednych jest stanowczo zbyt duża, dla innych nie wystarczająca. Dyskusji o wysokości nakładów finansowych nie można prowadzić w oderwaniu od priorytetów i wizji tego, który te pieniądze daje czyli sponsora PKN Orlen i właściciela.

Nie wydaje się, aby finansowanie piłki ręcznej przez koncern odbywało się na zasadzie "macie te kilka baniek, róbcie co chcecie i dajcie nam spokój na kilka lat". Tam na świecie gdzie zawodowy sport funkcjonuje dłużej niż w Płocku to sponsor ma najistotniejszy wpływ na długofalową strategię działania drużyny piłkarskiej - obliczoną na minimum 5/6 lat.

Mniemam, że decyzja o wyborze przez Wisłę kierunku europejskiego jest właśnie taką przemyślaną wizją sponsora i właściciela.

Biorąc pod uwagę fakt, że od października 2010 mecze piłki ręcznej będą rozgrywane na nowoczesnej 5,5 tysięcznej hali, uważam strategię budowania międzynarodowej Wisły za logiczną (pod warunkiem gwarancji stabilności budżetu).

Skoro w 65 tysięcznym węgierskim Veszprem taka strategia działania zapełniła podobnej wielkości halę do ostatniego miejsca, dlaczego nie miałoby się to udać w blisko 140- tysięcznym Płocku, mieście z ponad 40 letnią tradycją w handballu?

Nie wszyscy z kibiców, którzy wypowiadają się tematy finansowe mają wystarczającą wiedzę odnośnie cen rynkowych i mechanizmów działających w klubach zawodowych i na rynkach transferowych.

Europejskie drużyny piłki ręcznej są budowane na graczach w układzie 3-poziomowym. Każdy poziom ma oczywiście inną wysokość kontraktów. Polityka transferowa profesjonalnych klubów to nieustanny taniec z gwiazdami, najsłabsze ogniwa są sukcesywnie eliminowane z zespołu (oczywiście z respektem dla zawartych kontraktów). Niżej przedstawione dane finansowe dotyczą okresu sprzed kryzysu, czyli lata 2004-2007!

Na I poziomie znajdują się top-gracze.

Są to reprezentanci kraju ze ścisłej kadry opłacani na poziomie trzymającym ich z dala od kontraktów zagranicznych oraz tzw. gwiazdy zagraniczne opłacane na poziomie wyższym niż w ich krajach pochodzenia lub ostatnim kraju w którym grali.

Wysokość kontraktu gracza na tym poziomie jest składową jego wartości sportowej i marketingowej. W klubach przebijających się do czołówki europejskiej bardzo często wartość marketingowa nazwiska piłkarza stanowi większą część kontraktu niż wartość sportowa (np. Joachim Boldsen - transfer z Flensburga do AaB Aalborg ).

W poszczególnych krajach wysokość kontraktów na I-szym poziomie w najlepszych klubach wynosiła:

1/ Hiszpania 150-500.000 euro rocznie netto ( ok 12,5 -42,0 tyś eur/mc )

2/ Niemcy 180-300.000 euro rocznie netto ( ok. 15,0 - 25,0 tyś eur/mc )

3/ Dania 100-160.000 euro rocznie netto ( ok. 8,3 - 13,3 tyś eur/mc )

4/ Francja 50-100.000 euro rocznie netto ( ok. 4,5 - 8,3 tyś eur/mc )

Na pierwszym poziomie co roku pojawiają się tzw. galacticos, których zarobki są oderwane od cen rynkowych. Jak np. kontrakt Jacksona Richardsona w Portland San Antonio w 2004 roku, który wynosił 530.000 euro/rok ( 45 tyś eur/mc ), a 2005 został obniżony do poziomu 425.000 euro (36.000 eur/mc).

Na II poziomie są gracze klasy średniej.

Są to solidni piłkarze krajowi, ex- reprezentanci kraju, reprezentanci kraju z szerokiej kadry, nie mający szans na kontrakt zagraniczny z 1-go poziomu. Ich zarobki są na poziomie gwarantującym przyzwoity poziom życia.

1/ Niemcy 50.000-100.000 euro (4,5- 8,3 eur/mc)

2/ Hiszpania 40.000-80.000 euro (3,3 -6,7 eur/mc)

3/ Francja 20.000-50.000 euro (1,7- 4,2 eur/mc)

Na III poziomie są młodzi gracze, studenci.

Ich zarobki są najmniejsze, ale atrakcyjniejsze niż np. szkolne stypendium.

1/ Francja / Niemcy / Hiszpania do 15.000 euro ( do 1.250 eur/mc)

Porównując zarobki II i III-go poziomu piłkarzy w Niemczech i Hiszpanii to były one nie dużo większe niż we Francji. Logicznym jest, że nie ma zbyt dużo piłkarzy II- poziomu wyjeżdżających zagranicę dla lepszych zarobków.

Kompozycja graczy z I, II i III poziomu jest różna w zależności od strategii marketingowej, która ma istotny wpływ na budżet klubu. W topowych klubach europejskich jak np. THW Kiel, Real Ciudad, Hamburg czy Barcelona zatrudniani są wyłącznie gracze z I-go poziomu.

Topowe hiszpańskie kluby Ciudad Real, Portland San Antonio i Barcelona są znane z podkupowania gwiazd z niemieckich klubów. Najlepsi piłkarze tych 3 najlepszych klubów hiszpańskich zarabiają więcej niż gwiazdy Bundesligi, ale Bundesliga ma szersze grono piłkarzy zarabiających około 200.000 euro( 17.000 euro/rocznie ) . Innym czynnikiem, który należy brać pod uwagę jest niższy koszt życia w Hiszpanii co przenosi się na wyższe zarobki w rzeczywistości.

Inne kluby walczące w europejskich pucharach są budowane w zależności od kondycji finansowej w różnych kombinacjach np:

1/ na graczach z I + II poziomu

2/ na miksie I + II + III poziom

3/ na graczach II + III poziomu

4/ tylko na graczach II-go poziomu

5/ na graczach I + III poziomu

Na wysokość kontraktu istotny wpływ ma również pozycja na której gra zawodnik!

Przeważnie najlepiej zarabiają rozgrywający posiadający umiejętności zdobywania bramek z 9 metra. To jest logiczne bo zdecydowanie łatwiej jest znaleźć dobrego kołowego czy skrzydłowego a zdecydowanie trudniej skutecznego rozgrywającego. Topowe zespoły z dużymi budżetami mogą pozwolić sobie także na wysokie zarobki również skrzydłowych, obrotowych oraz bramkarzy.

W większości przypadków najlepiej zarabiający zawodnik w zespole jest graczem zagranicznym. Powód dla którego klub chce mieć zagranicznego zawodnika, który może nie mówić w obcym języku , i będzie wymagał specjalnej troski aby zaadaptować się w nieznanym środowisku jest to, że jest naprawdę dobrym graczem i posiada znane nazwisko, którym klub może podnieść swoją wartość marketingową (np. transfer Jacksona Richardsona do Rhein Neckar Lowen). Gracze z nazwiskiem zwykle zarabiają więcej niż gracze bez nazwiska.

A na koniec trochę liczb, aby przyzwyczaić się do cen kontraktów na rynku piłki ręcznej. Według L'Equipe - Roczne zestawienia zarobków 5 najlepszych francuskich piłkarzy ręcznych wygląda następująco: (wszyscy grali poza granicami Francji)

Rok kalendarzowy 2004

1) Jackson Richardson, Portland San Antonio (ESP), 530,000 Euro

2) Bertrand Gille, Hamburg (GER), 225,000 Euro

3) Guillaume Gille, Hamburg (GER), 220,000 Euro

4) Didier Dinart, Montpellier (FRA)/Ciudad Real (ESP), 164,000 Euro

5) Jerome Fernandez, Barcelona (ESP), 140,000 Euro

Rok kalendarzowy 2005

1) Jackson Richardson, Portland San Antonio (ESP)/ Chambery (FRA), 425,000 Euro

2) Guillaume Gille, Hamburg (GER), 230,000 Euro

3) Bertrand Gille, Hamburg (GER), 215,000 Euro

4) Nikola Karabatic, Montpellier (FRA)/ Kiel (GER), 197,000 Euro

5) Didier Dinart, Ciudad Real (ESP), 187,000 Euro

Rok kalendarzowy 2006

1) Bertrand Gille, Hamburg (GER), 255,000 Euro

2) Nikola Karabatic, Kiel(GER), 229,000 Euro

3) Guillaume Gille, Hamburg (GER), 219,000 Euro

4) Didier Dinart, Ciudad Real (ESP), 217,000 Euro

5) Daniel Narcisse, Gummersbach (GER), 209,000 Euro

Jeżeli chodzi o zarobki w Hiszpanii to:

IKER ROMERO podpisał w 2004 z Barceloną 3-letni kontrakt na 1 milion euro (333.333 euro/rocznie). Ostatnio podpisał nowy kontrakt do 2012 roku. Nie wiem jakiej wysokości jest to kontrakt, ale zapewne podobny poziom. Poza tym Barcelona zapłaciła Ciudad Real około 500.000 euro za wykupienie jego kontraktu, co jest najwyższym wykupem z tego się orientuję.

IVANO BALIĆ grając w Portland San Antonio oraz SIERGIEJ RUTENKA grając w Ciudad Real zarabiali około 400.000 eur/rocznie (33.000 euro/mc).

Gracze jak Baruffet, Juanin Garcia, Nagy (Barcelona), Metlicic, Stefanson ( Ciudad Real), Kjelling (Portland) zarabiali pomiędzy 200.000-250.000 euro za sezon.

Najlepiej opłacani gracze w niezbyt bogatych hiszpańskich klubach to Petrić ( Almeria ), który zarabiał 100.000 euro ( 8.300 eur/mc), Garcia Vega ( Algeciras ) czy Milosavlevic ( Teka Cantabria ) około 70.000 euro ( 6.000 eur/mc)

Z pewnością kryzys finansowy znacząco zweryfikował w latach 2007-2009 budżety klubowe. Dzięki kryzysowi Wisła mogła zrobić krok w europejskim kierunku. Teraz potrzeba tylko konsekwencji i kompetencji w działaniu, aby rok po roku zdobywać coraz silniejszą pozycję na rynku europejskim.

THE WAY TO EUROPE - VISION, STRATEGY, MONEY English version

Recently, a lot has been said about the money spend on handball by Wisla. Is the price which Wisla pays too big as to get through for good to European salons? For some, the price is firmly too high, but for others - it's not sufficient. The discussion about the level of financial expenditure should not be conducted in separation from other priorities and visions of these who give the money, which is the main sponsor PKN Orlen and owner.

It does not seem that handball's funding by the concern was based on the principle "take these millions, do what you want and leave us alone for a few years". In the world, where professional sport functions longer than in Plock, it is the sponsor who has the most significant influence on long-term strategy of handball team's activities - calculated for minimum 5/6 years.

In my opinion, the decision on the choice by Wisla the European direction is in fact, a well thought out vision of the sponsor and the owner.

Taking into consideration the fact that since October 2010, handball matches will take place in the modern sport hall which fits 5,5 thousand spectators, I believe that the strategy of building the international Wisla is absolutely logical (under the condition of the warranty of budget's stability!).

If in Hungarian Veszprem which has 65 thousand inhabitants the strategy of action filled in a sports hall of a similar size till the very last place, why this would not be possible for Plock which has almost 140 thousand inhabitants and over 40 years of handball tradition?

Not all of fans who speak up on financial subjects have sufficient knowledge regarding market prices and mechanism of action in sport clubs and transfer market. The European handball teams are built on players on the basis of 3-level system. Each level has obviously a different contract amount. Transfering policy of professional hanball clubs is like sustained "dancing with stars" - the poorest ones are eliminated from a team. (of course with respect for signed contracts). Financial data presented below are related to the period before the crisis, which are years 2004-2007!

On the 1st level there are top players.

They are players of national team from the core squad being paid on the level which keeps them far from foreign contracts, and then, so called foreign stars being paid on the level higher than in their home countries or the last foreign country they played in.

The contract amount of a player in this level is an element of his sport and marketing value. In sport clubs which became European leaders, often, the marketing value of players name constitutes greater part of the contract than the sport value (f.e Joachim Boldsen, transfer from Flensburg to AaB Aalborg).

In particular countries the contract amount on the 1st level in top sport clubs was:

1/ Spain €150-500.000 net annually (around €12,5 -42,0 thousand /month)

2/ Germany € 180-300.000 net annually (around €15,0 - 25,0 thousand/month)

3/ Denmark €100-160.000 net annually (around €8,3 - 13,3 thousand/month)

4/ France €50-100.000 net annually (around €4,5 - 8,3 thousand/month)

Each year, on the 1st level appear the so called galacticos, whose earnings are separated from market prices. As for instance, the contract of Jackson Richardson in Portland San Antonio in 2004, which was €530.000 / year (€45.000 / month), and in 2005 it was lowered to €425.000 (€36.000 / month).

On 2nd level there are players from mid class.

They are reliable national players , ex -players of national team , players from B national teams , who do not have an opportunity for foreign contract of 1st level. Their earnings provide a satisfactory standard of living.

1/ Germany € 50.000-100.000 (€4,5- 8,3 /month)

2/ Spain € 40.000-80.000 (€3,3 -6,7 /month)

3/ France €20.000-50.000 (€1,7- 4,2 /month)

On 3rd level there are young players, students.

Their earnings is lowest but still higher than f.e. scholarship

1/ France / Germany / Spain up to €15.000 ( up to €1.250 month)

While comparing earnings of 2nd and 3rd level of players in Germany and Spain, were not much higher than in France. It is logical that there are not many players from 2nd level who go abroad for bigger earnings.

A composition of players from 1st, 2nd and 3rd level varies depending on marketing strategy which has a significant influence on club's budget. In top European clubs, as for instance, THW Kiel, Real Ciudad, Hamburg or Barcelona, players who are hired are the ones from the 1st level.

Top Spanish clubs: Ciudad Real, Portland San Antonio and Barcelona are famous for outbidding stars from German clubs. The best players of these top 3 Spanish clubs earn more than stars from Bundesleague, however, Bundesleague has a vast bunch of players who earn around €200.000 (€17.000 / year). Another factor which should be taken into consideration is lower cost of living in Spain which in reality makes bigger earnings for players.

Other sport clubs which fight in European Cups are built depending on financial condition in different combinations, for instance:

1/ players from 1st + 2nd level

2/ mix of 1st + 2nd + 3rd level

3/ players from 2nd + 3rd level

4/ only players from 2nd level

5/ players from 1st + 3rd level

A contract amount also highly depends on players position!

Usually, the best earnings have back players and playmakers who have skills of scoring goals from 9th meter. It is logical, since it's far more easier to find a good line player or wing player, and it's more difficult to find an efficient back player or playmaker . Leading teams with big budgets can also afford to highly pay wing, line and goalkeepers.

In most cases, a player who has the biggest earnings is a foreign player. The reason why a club wants to have a foreign player, who not necessarily has to speak a foreign language and will need a special care in order to adapt in a new environment, is the fact that he is a really good player and has a famous name, with which the club can raise its marketing value (for instance, the transfer of Jackson Richardson to Rhein Neckar Lowen). Players with "name" usually earn more than players without „name".

To end up, some figures in order to get used to contract prices on handball market. According to L'Equipe - Annual list of earnings of 5 best French handball players is as follows: (all of them played abroad)

Year 2004

1) Jackson Richardson, Portland San Antonio (ESP), 530,000 Euro

2) Bertrand Gille, Hamburg (GER), 225,000 Euro

3) Guillaume Gille, Hamburg (GER), 220,000 Euro

4) Didier Dinart, Montpellier (FRA)/Ciudad Real (ESP) 164,000 Euro

5) Jerome Fernandez, Barcelona (ESP), 140,000 Euro

Year 2005

1) Jackson Richardson, Portland San Antonio (ESP)/ Chambery (FRA), 425,000 Euro

2) Guillaume Gille, Hamburg (GER), 230,000 Euro

3) Bertrand Gille, Hamburg (GER), 215,000 Euro

4) Nikola Karabatic, Montpellier (FRA)/ Kiel (GER), 197,000 Euro

5) Didier Dinart, Ciudad Real (ESP), 187,000 Euro

Year 2006

1) Bertrand Gille, Hamburg (GER), 255,000 Euro

2) Nikola Karabatic, Kiel (GER), 229,000 Euro

3) Guillaume Gille, Hamburg (GER), 219,000 Euro

4) Didier Dinart, Ciudad Real (ESP), 217,000 Euro

5) Daniel Narcisse, Gummersbach (GER), 209,000 Euro

As far as earnings in Spain are concerned:

IKER ROMERO in 2004 signed a 3-year contract with Barcelona for €1 million(333.333 euro /year). Recently, he signed a new contract till 2012. I don't know what is the amount of the contract but probably it's on a similar level. Apart from this, Barcelona paid to Ciudad Real around €500.000 for buying his contract which, as far as I know, is the highest purchase.

IVANO BALIC while playing In Portland San Antonio and SIERGIEJ RUTENKA while playing in Ciudad Real earned around €400.000 annually (€33.000 / month).

Players such as Baruffet, Juanin Garcia, Nagy (Barcelona), Metlicic, Stefanson (Ciudad Real), Kjelling (Portland) earned between €200.000 and €250.000 per season.

Best paid players in not much rich Spanish clubs were Petric (Almeria) who earned €100.000 (€8.300/ month), Garcia Vega (Algeciras) or Milosavlevic (Teka Cantabria) around €70.000 (€6.000/ month).

Surely, financial crisis significantly verified clubs' budgets in 2007 - 2009. Due to the crisis, Wisla was able to make a step forward in European direction. Now, the only thing we need is a consequence and competence in action, in order to gain stronger position in European market step by step.