- Obrona Wisły preferująca system 6-0 powinna przypominać nieustanną pracę tłoka pomiędzy 6. i 9. metrem. Tymczasem Wisła często gra płasko  na linii 6-7 metrów, spóźnia się wyjściem, pozwala atakującym nabrać szybkości i pozwala sama się spłaszczać - ocenia występ Wisły w Kwidzynie  Andrzej Miszczyński. Zapraszamy do lektury nowego wpisu pt. "Cena lekkomyślności".

CENA LEKKOMYŚLNOŚCI Polska wersja

Elementarna uczciwość  w ocenie Wisły nakazuje stwierdzić, że w Kwidzynie  ciężaru gry nie udźwignęły gwiazdy. Chamski faul przeciwnika nie może być żadnym wytłumaczeniem dla podwórkowego zachowania osłabiającego Wisłę na tyle, że kosztowało ją to utratę kolejnych punktów. W wielu ważnych momentach meczu, prowadzenie gry na bardzo wysokim ryzyku było całkowicie nieuzasadnione.

Przy grającym na blisko 50% skuteczności bramkarzu, Wisła jakby nie miała odwagi przeniesienia większego ciężaru zdobywania bramek na kontrataki w I-sze tempo. 20 błędów technicznych popełnionych przez Wisłę to stanowczo za dużo jak na zespół posiadający w swych szeregach tylu klasowych, doświadczonych zawodników. Tym bardziej, że większość tych błędów była przez Kwidzyn skrupulatnie zamieniana na skuteczne indywidualne kontry.
Brak respektu dla linii 9 metrów w grze obronnej staje się poważnym problemem  Wisły. Przerywana linia 9 metrów wyznacza w piłce ręcznej tzw. granicę kontaktu. Ta linia  nieustannie przypomina obrońcy, gdzie musi podjąć walkę uniemożliwiającą nabranie szybkości atakującemu. Brak kontaktu z obrońcą na linii 9 metrów jest oczywistym sygnałem dla każdego atakującego, aby szukać rzutu.

Obrona Wisły preferująca system 6-0 powinna przypominać nieustanną pracę tłoka pomiędzy 6. i 9. metrem. Tymczasem Wisła często gra płasko  na linii 6-7 metrów, spóźnia się wyjściem, pozwala atakującym nabrać szybkości i pozwala sama się spłaszczać. W konsekwencji tego, obrońcy albo ratują się grą blokiem na 6-7 metrze albo sędziowie sygnalizują im obronę w kole.

Duża ilość błędów technicznych, bojaźń przed bieganiem na kontrę, pasywna gra w obronie w połączeniu z ciągle powtarzającym się w czasie przerw technicznych pytaniem "(...) jak ze zdrowiem?" sugeruje, że problem nie sprowadza się tylko do umiejętności i woli zawodników.
Jeśli Wisła chce osiągnąć swoje cele w tym sezonie musi wkrótce zdobyć się na rzetelną analizę. Nie ma skutków bez przyczyny.
Cena  lekkomyślności może być większa niż się wydaje.

THE PRICE OF RECKLESSNESS English version

A fundamental honesty in Wisła’s feedback forces to claim that in Kwidzyn those who were not able to carry the load were media stars. Rough foul of the opponent cannot be any excuse for backyard behavior which weakened Wisła till such a extend that it resulted in loss of more points.
In many important moments of the game, leading the play on a very high risk was entirely unjustified.

Having a goalkeeper who played with almost 50% efficiency, Wisła seemed not to have a courage to transfer greater load of scoring goals on fastbreak in the first pace. 20 technical mistakes made by Wisła are firmly too much as for a team which has so many classy and experienced players, especially that most of these mistakes were precisely replaced by Kwidzyn for efficient, individual fastbreaks.

Lack of respect for the line of 9 meters in defense becomes a serious problem for Wisła. 9 meter line determined in handball the so called the boarder of contact . This line constantly reminds a defender where he needs to take a fight which enables to gain the speed of the attacker. The lack of contact with a defender on the 9 meter line is an obvious signal for every attacker to search for a attempt to score a goal.
Wisla’s defense which prefers 6-0 system should resemble constant work of piston between 6th and 9th meters. Meanwhile, Wisła often plays flatwise on the line of 6-7 meters, is late with getting to the 9m  allows the attacker to gain speed and allows to become flat.  As a consequence of this, defenders save themselves by blocking  play on 6th – 7th meter or referees indicate them a defense in 6 meter field.
Big amount of technical mistakes, fear of running for fastbreak, passive defense in combination with constantly repeating question during time outs: “… how do you feel?…”, suggests that the problem is not only skills and will of players.

If Wisła wants to obtain it’s targets in this season, soon, it must undergo a thorough analysis. There are not results without a reasons. The price of recklessness might be higher that it seems.